Παραμύθια,μύθος ή πραγματικότητα;

Από όταν είμαστε ακόμα στην κοιλιά της μητέρας μας μας διαβάζουν παραμύθια μέχρι και όταν μεγαλώσουμε αρκετά για να καταλάβουμε ότι είναι απλές ιστορίες που δεν γίνονται πραγματικότητα.Η ερώτηση είναι,εκτός της μαγείας και των μαγικών πλασμάτων,τα υπόλοιπα ισχύουν?

Τα πράγματα στην ζωή λοιπόν δεν είναι σχεδιασμένα σαν τα παραμύθια!Μπορεί κάποιος να βρει μια παρόμοια ευτυχία μετά από πολλά προβλήματα ή  να έχει τα πάντα και ξαφνικά να τα χάσει ή να μην έχει τίπτοα ποτέ ή και πάλι πάντα τα πάντα..Είναι θέμα τύχης..Το θέμα όμως είναι να μην ζούμε την ζωή μας με βάση των παραμυθιών.Όλες περιμένουμε τον πρίγκιπα που θα μας αγαπάει για μια ζωή και όλοι ονειρέυονται να έχουν όσα λεφτά και πλούτη όσα οι βασιλιάδες.Αυτά όμως μπορεί να μην γίνουν και ποτέ!Κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει ένα παραμύθι με όχι και τόσο αίσιο τέλος!Ένα παραμύθι που να σου λέει να παρατήσεις τον βλάκα που σε πλήγωσε και όχι να τον περιμένεις να έρθει να σε σώσει,γιατί αν έχουμε πρώτυπα στις ζωές μας τα παραμύθια,τότε η ζωή μας θα καταστραφεί!Πάντα θα περιμένουμε το αίσιο τέλος μια κατάστασης και θα γινόμαστε θύματα.

Αλλά μπορώ να παραδεχτώ ότι η ζωή χωρίς παραμύθια,θα ήταν χάλια γιατί όλοι με αυτά μεγαλώσαμε.

Ποια δε συγκινηθηκε οταν ο πριγκιπας φιλησε την Χιονάτη και την έσωσε από το δηλητύριο,ή όταν η Σταχομπούτα φόρεσε το μαγικό γοβάκι?

Ποιος θα φανταζώτανε την ζωή χωρίς αταιριαστους ερωτες,ευτυχία,χωρίς την δύναμη της φιλίας;Αδιάφορη!

ηθικο διδαγμα:Ωραία τα παραμύθια,αρκει να ξερουμε να ξεχωρίζουμε αυτό το ωραίο(φαντασία) απότην πραγματικότητα,Τέλος άμα θέλουμε να τα μημυθούμε απλά ας ψάξουμε ότι καλύτερο για τον ευατό μας..